ರಾಯಚೂರಿನಲ್ಲಿ ರಾಯರ ಶೌರ್ಯ

'ನೀನು ಅಪ್ಪಿತಪ್ಪಿ ಪುರೋಹಿತರ ವಂಶದಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿದೀಯಾ...'
ಹಾಗಂತಾ ನಮ್ಮ ಅಜ್ಜಿ ನನಗೆ ಚಿಕ್ಕಂದಿನಲ್ಲಿ ಗದರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನನಗೇನು ಬೇಜಾರಾಗುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಅವರ ಗದರಿಕೆಯಲ್ಲೂ ಒಂದಿಷ್ಟು ಕೋಪ ಮತ್ತೊಂದಿಷ್ಟು ಹೆಮ್ಮೆ ಇರುತ್ತಿತ್ತು.  ಕೋಪ ಯಾಕೆಂದ್ರೆ ಅವರಿಗೆ ಕೇಳಬೇಕೆನಿಸಿದ ವಿಷ್ಣುಪುರಾಣವನ್ನು ಓದುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಯುದ್ಧಗಳ, ಸಾಹಸದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೆ. ಯುಧ್ಧ ಕೌಶಲ್ಯಗಳ ಬಗ್ಗೆ ನನಗೆ ಗೊತ್ತಿದ್ದ ಜ್ಞಾನದ ಬಗ್ಗೆ ಅಜ್ಜಿಗೆ ಮೆಚ್ಚುಗೆಯಂತೂ ಇತ್ತು. ಹಂಪೆಯಲ್ಲಿ ಪೌರೋಹಿತ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಸರುವಾಸಿಯಾದ ಕೃಷ್ಣಾಶಾಸ್ತ್ರಿಯ ಮಗ ಅನಂತಶಾಸ್ತ್ರಿಯಾದ ನನಗೆ ಅದೇಕೋ ಏನೋ ಯುದ್ದದ ಕತೆಗಳು ಅಂದರೆ ಬಲು ಇಷ್ಟ. ರಾಮಾಯಣ, ಮಹಾಭಾರತಗಳಲ್ಲಿ ಬರುವ ಯುದ್ಧ ಪ್ರಸಂಗಗಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೇ ಓದಿ ಬಾಯಿಪಾಠ ವಾಗಿಬಿಟ್ಟಿತ್ತು. ಅದನ್ನು ಅಷ್ಟೇ ಆಸಕ್ತಿಯಿಂದ ಕೇಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಗೆಳೆಯರ ಗುಂಪುಗಳು ಅದಕ್ಕೇ ಕಾಯುತ್ತಿದ್ದವು. ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಹಂಪೆಯಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿಬೆಳೆದವನಿಗೆ ಸಾಹಸ, ಶೌರ್ಯಗಳ ಪ್ರಸಂಗಗಳಿಗೇನು ಕೊರತೆಯೇ? ಅಂತಹ ವೀರಾಧಿವೀರ ರಾಯರನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಒಂದು ಸೌಭಾಗ್ಯ. ಅವರ ಪಟ್ಟಾಭಿಷೇಕವಾದಾಗ ನನಗಿನ್ನೂ ಹದಿನಾಲ್ಕು ವರ್ಷ. ಅವರು ಬಹಮನಿಯ ಸುಲ್ತಾನರನ್ನು ರಾಯಚೂರಿನಿಂದ ಹೊಡೆದೋಡಿಸಿದ್ದು, ಉಮ್ಮತ್ತೂರಿನ ಗಂಗರಾಜನ ದಂಗೆಯಡಗಿಸಿದ್ದು, ಕಳಿಂಗರಾಜ ಪ್ರತಾಪ ರುದ್ರನನ್ನು ಸೋಲಿಸಿ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಒಡಿಶಾದ ಕಟ್ಟಕ್ಕಿನವರೆಗೂ ವಿಸ್ತರಿಸಿದ್ದು ಇವೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಅತ್ಯಂತ ವಿವರವಾಗಿ ಬರೆದಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.

'ಮಂತ್ರಗಳನ್ನು ಬರೆಯುವ ತಾಳೇಗರಿಗಳಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಕದನದ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಬರೆದಿದ್ದೀಯ..?'
ಎಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ಕೆಂಗಣ್ಣಿಗೆ ಗುರಿಯಾಗಿದ್ದೇನೆ.

ಈಗ ಇನ್ನೊಂದು ಕದನದ ಕಾವೇರುತ್ತಿದೆ....
ಇವರ ಹಿಂದೆ ನಾನೂರು ಜನರ ಅಡುಗೆ ಸಿಬ್ಬಂದಿ,  ಪ್ರತಿ ಏಳು ಗಾವುದ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಊಟದ ಬಿಡಾರ, ಒಟ್ಟು ಎಂಟು ಬಿಡಾರಗಳು.

ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದಿಂದ ಅಲ್ಲಿಯ ರಾಜ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರ ಮಾವ, ಕುಮಾರ ವೀರಯ್ಯನವರು ತಮ್ಮ ಸೈನ್ಯದದೊಂದಿಗೆ ಹಂಪೆಯ ಹೊರ ವಲಯದಲ್ಲಿ ಬೀಡುಬಿಟ್ಟಾಗಲೇ
ನನ್ನ ಕುತೂಹಲ ಗರಿಕೆದರಿಕೊಂಡಿತು. ನೋಡು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಹಲವಾರು ಸಾಮಂತರು ಸೈನ್ಯದೊಂದಿಗೆ ಬಿಡಾರ ಹೂಡಿರುವುದು ಹಂಪೆಯಿಂದ ಹಲವಾರು ಗಾವುದ ದೂರದವರೆಗೂ ಕಾಣುವ ಸಾಮಾನ್ಯ ದೃಶ್ಯವಾಯಿತು.

ಕ್ರಮೇಣ ಈ ಸಲ ವಿಜಯನಗರದ ಸೈನ್ಯ ಎಲ್ಲಿಗೆ ಮುತ್ತಿಗೆ ಹಾಕಲಿದೆ ಎನ್ನುವುದು ರಹಸ್ಯದ ವಿಷಯವಾಗಿ ಉಳಿಯಲಿಲ್ಲ.  ಹೌದು...ಬಿಜಾಪುರದ ಅದಿಲ್ ಶಾಹ ವಂಶಸ್ಥರು ಹಿಂದಿನಿಂದಲೂ ವಿಜಯನಗರದ ಸಾಮ್ರಜ್ಯಕ್ಕೆ ಮಾಡಿದ ದ್ರೋಹ, ಅನ್ಯಾಯಗಳ ಮತ್ತು ಕುತಂತ್ರಗಳ ಎಲ್ಲೆ ಮೀರಿದ್ದು, ಅವರ ಪಾಪದ ಕೊಡ ತುಂಬಿ ಹೋಗಿದೆ, ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಅವರ ಹುಟ್ಟಡಗಿಸುವ ದಿನಗಳು ಬರಲಿವೆ. ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ಈ ಕ್ರಿಮಿಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತವಾಗುವ ಸಮಯವಿದು.

         ಇತ್ತೀಚಿಗೆ ನಡೆದ ರಾಜದ್ರೋಹದ ಘಟನೆಯಿಂದ ರಾಯರು ಕೆಂಡಾಮಂಡಲವಾಗಿರುವುದಂತೂ ಸತ್ಯ. ದೇನಾಯಿತೆಂದರೆ...ಗೋವಾಕ್ಕೆ ಬಂದಿಳಿದ ಅರಬ್ಬೀ ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಹಂಪೆಗೆ ಕರೆದು ತರಲು ಸೈಯದ್ ಮೇರಿಕ್ಕರ್ ಎನ್ನುವ ಅಧಿಕಾರಿಯನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿದ್ದರು. ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರು ಖುದ್ದಾಗಿ ಅವನ ಕೈಗೆ ನಲವತ್ತು ಸಾವಿರ ಚಿನ್ನದ ವರಾಹಗಳನ್ನು ಕೊಟ್ಟು ಕಳುಹಿಸಿದ್ದರು. ಹಲವಾರು ದಿನಗಳಾಯಿತು, ಕುದುರೆಗಳೂ ಇಲ್ಲ, ಈ ಮುಸ್ಲಿಮನು ನಾಪತ್ತೆ.  ವಿಚಾರಣೆ ನಡೆಸಿದರೆ ಪತ್ತೆಯಾಗಿದ್ದೇನೆಂದರೆ, ಈ ದ್ರೋಹಿ ಗೋವಾ ತಲುಪೇ ಇಲ್ಲ. ಪೋಂಡಾದಲ್ಲಿ ಇನ್ನೂ ಕೆಲವು ಮುಸ್ಲಿಮರ ಜೊತೆ ಸೇರಿಕೊಂಡು ಬಿಜಾಪುರಕ್ಕೆ ಓಡಿಹೋಗಿ, ಅಲ್ಲಿಯ ಸುಲ್ತಾನ ಇಸ್ಮಾಯಿಲ್ ಆದಿಲ್ ಶಾಹನ ಮೊರೆಹೋಗಿದ್ದಾನೆ. ಚಿನ್ನದ ವರಾಹಗಳನ್ನು ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದಾರಂತೆ. ಇವರೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ಬಣ್ಣದವರಲ್ಲವೇ..ರಾಯರು ಯಾಕೆ ಇವರ ಮೇಲೆ ನಂಬಿಕೆ ಇಡುತ್ತಾರೋ ನನಗಂತೂ ಅರ್ಥವಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ, ಆಥವಾ ಇವರನ್ನು ಬೇರು ಸಮೇತ ಕಿತ್ತೊಗೆಯಲು ಇದೊಂದು ದೈವನಿಯೋಜಿತ ಪ್ರಕರಣವಿರಬಹುದು.

            ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದವರ ಜೊತೆ ತೀರ್ಥಯಾತ್ರೆ ಮಾಡಿದ ಅನುಭವ ಮಾತ್ರವಿದ್ದ ನನಗೆ ಈ ಬೃಹತ್ ದಂಡಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ ಸಿಕ್ಕಿದ್ದು ಮಾತ್ರ ತೆನಾಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣರ ಕೃಪೆಯಿಂದ. ಅವಸರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ದಿನ ಮನೆಗೆ ಬಂದವರೇ..ಈ ಸಲ ನಿಮ್ಮ ಮಗನನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿ ಕೊಡಿ ರಾಜಪರಿವಾರದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ಪೂಜಾವಿಧಿಗಳಿಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ. ರೋಗಿ ಬಯಸಿದ್ದು, ವೈದ್ಯಹೇಳಿದ್ದು...ಹಾಲು ಅನ್ನ!
ಆದರೆ ನಮ್ಮಜ್ಜಿಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಆತಂಕ ಆಯಿತು ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ ನನ್ನ ಪ್ರಯಾಣಕ್ಕೆ ಯಾವ ಅಡಚಣೆಗಳಾಗಲಿಲ್ಲ. ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರ ರಾಜ ಬಿಡಾರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲೇ ಶಿವ, ವಿಷ್ಣು, ರಾಮ ಮತ್ತು ಕೃಷ್ಣರ ಉತ್ಸವ ಮೂರ್ತಿಗಳ ಬಿಡಾರದಲ್ಲಿ ನಮ್ಮ ಹೋಮ ಹವನಗಳು ನಡೆಯ ಬೇಕಂತೆ.
ಜೊತೆಗೆ ನನಗೆ ಇನ್ನೊಂದು ಜವಾಬ್ದಾರಿಯನ್ನೂ ವಹಿಸಿದ್ದರು, ಅದೇನೆಂದರೆ ಯುದ್ಧ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಡೆಯುವ ದವಸ ಧಾನ್ಯಗಳ ಖರ್ಚು ವೆಚ್ಚಗಳ ಲೆಕ್ಕ ದಾಖಲಿಸುವುದು. ಇದರಿಂದ ನನಗೆ ಎಲ್ಲಾ ಕಡೆ ಓಡಾಡುವ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸಿಕ್ಕಿತು.

ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ತಂಡ ಹೊರಟು ನಿಂತಾಗ ನಾನು ಹೋಗಿ ಎಷ್ಟು ಜನ ಹೊರಟಿದ್ದಾರೆ ಏನು ಏನೆಲ್ಲಾ ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ಲೆಕ್ಕವನ್ನು ಬರೆದಿಡಲು ಹೊರಟೆ. ಸುಮಾರು ಐದು ಸಾವಿರ ವರ್ತಕರು ಮತ್ತು ವರ್ತಕರ ಮಾರುವೇಷದಲ್ಲಿದ್ದ ಗೂಢಾಚಾರರು. ವರ್ತಕರು ರಾಯಚೂರುನಿಂದ ಏಳೆಂಟು ಗಾವುದ ದೂರದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಮಾರುಕಟ್ಟೆಯನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಬೇಕು. ಸೈನ್ಯ ಬರುವವರೆಗೆ ಗೂಢಾಚಾರರು ಇವರಿಗೆ ರಕ್ಷಣೆ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.   ಇವರ ಹಿಂದೆ ಹೊರಟವರು ನೀರಾಳುಗಳು. ರಾಯಚೂರಿನ ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ಹಿಂದೆ ಬರಲಿರುವ ಬೃಹತ್ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ನೀರು ಒದಗಿಸುವ ಪುಣ್ಯ ಕಾರ್ಯ ಇವರದ್ದು.

ಮೊಟ್ಟಮೊದಲ ಸೈನಿಕರ ತಂಡದ ಮುಖಂಡ ಪೆಮ್ಮಸಾನಿ ರಾಮಲಿಂಗ ನಾಯಕ. ಅವರ ನಾಯಕತ್ವದಲ್ಲಿ ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ಜನ ಸೈನಿಕರು, ಒಂದು ಸಾವಿರ ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಅವರದೊಂದು ಆನೆ.  ಎರಡನೇ ತಂಡದಲ್ಲಿ ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ರಾಜ, ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರ ಮಾವ, ಕುಮಾರ ವೀರಯ್ಯನವರ ಜೊತೆ ಕನ್ನಡ ಬಸವಪ್ಪ ನಾಯಕ, ತಿಮ್ಮಪ್ಪ ನಾಯಕ. ಒಬ್ಬೊಬ್ಬರದೂ ಮೂವತ್ತು ಸಾವಿರ ಸೈನಿಕರ ತಂಡ.

ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರ ಮುಂದಾಳತ್ವದಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯ ಸೈನ್ಯ ರಾಯಚೂರಿನ ಕಡೆಗೆ ದೌಡಾಯಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಒಟ್ಟು ಸಂಖ್ಯೆಯನ್ನು ಬರೆಯುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಕೈ ಬಿದ್ದು ಹೋಗಿತ್ತು.  ಏಳು ಲಕ್ಷಕ್ಕೂ ಮೀರಿದ ಸೈನ್ಯ, ಮೂವತ್ತೆರಡು ಸಾವಿರದ ಆರು ನೂರು ಕುದುರೆಗಳು ಮತ್ತು ಐನೂರ ಐವತ್ತು ಆನೆಗಳು.ಹಿಂದಿನ ಗುಂಪಿನಲ್ಲಿ ನಾನೂರು ಜನ ಕಮ್ಮಾರರು,
ಚಮ್ಮಾರರು ದರ್ಜಿಗಳು, ಸೇವಕ,ಸೇವಕಿಯರು, ಕಲಾವಿದರು, ಅರ್ಚಕರು...ಹೀಗೆ  ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯ ದಂಡೆತ್ತಿ ಹೋಯಿತೆಂದರೆ ಅದು ಕೇವಲ ಸೈನಿಕರ ವಾಬ್ದಾರಿಯಾಗಿರುತ್ತಿರಲಿಲ್ಲ. ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ರಾಜ, ಮಂತ್ರಿ, ಸಾಮಂತ, ವರ್ತಕ, ರೈತ, ಪೂಜಾರಿ, ಸಮಾಜದ ಎಲ್ಲಾ ವರ್ಗದವರ ಪಾತ್ರವಿರುತ್ತದೆ...ಅದಕ್ಕೇ ವಿಜಯನಗರಕ್ಕೆ "ವಿಜಯ" ಅಭ್ಯಾಸವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ.

ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಖರತೆಗೆ ಪರವಾನಗಿಯೇ

ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಖರತೆಗೆ ಪರವಾನಗಿಯೇ?

ಜುಲೈ 1893 ನಲ್ಲಿ ಕೆನಡಾದ ವ್ಯಾಂಕೂವರ್ ತಲುಪಿದ ಸ್ವಾಮಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಚಿಕಾಗೋ ನಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳಸುತ್ತಾರೆ.
World Parliament of Religions ಎನ್ನುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಹೋತ್ಸವದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸುವ ಉತ್ಸಾಹ ಕಣಕಣದಲ್ಲೂ ನರ್ತಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ New Religion Movement ನ ಆಯೋಜನೆಯಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಒಂದು ವಿನೂತನ ಧಾರ್ಮಿಕ ಪ್ರಯೋಗವಿದು. ಅಮೆರಿಕದ ಅಸ್ತಿತ್ವದ 400 ವರ್ಷಗಳ ಸಂಭ್ರಮ.
ರೋಮನ್ ಕ್ಯಾಥೋಲಿಕ್ ಧರ್ಮದಿಂದ ದೂರಾಗಿ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಹೊಸ ಕ್ರಿಶ್ಚಿಯನ್ ಮತವನ್ನು ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದ Swedenborgian ಎನ್ನುವ 'ನೂತನ ಮತಕೂಟ" ಇದರ ನಿರ್ವಹಣೆಯನ್ನು ವಹಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದರು.
ವಿಶ್ವದಾದ್ಯಂತ ಹರಡಿರುವ ಎಲ್ಲಾ ಜಾತಿ, ಮತ ಮತ್ತು ಧರ್ಮದ ಸಮಾವೇಶದಲ್ಲಿ ಸುಮಾರು 7000 ಧಾರ್ಮಿಕ ಗುರುಗಳನ್ನು ಆಮಂತ್ರಿಸಲಾಗಿತ್ತು.

ವ್ಯಾಂಕೂವರಿನಿಂದ ಚಿಕಾಗೋಕ್ಕೆ ಪ್ರಯಾಣಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ ರೈಲಿನಲ್ಲಿ ಇವರಿಗೆ ಕೇಟ್ ಸ್ಯಾನ್ಬೋರ್ನ್ ಎನ್ನುವ ಮಹಿಳೆಯ ಪರಿಚಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸುಮಾರು ಐವತ್ತೈದರ ಈ ಮಹಿಳೆ ಉಪನ್ಯಾಸಕಿ, ಬರಹಗಾರ್ತಿ ಮತ್ತು ಸಮಾಜ ಸೇವಕಿ.
ವಿವೇಕಾನಂದರ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಮಾರುಹೋಗುತ್ತಾರೆ, ಅವರ ಭಾಷಾ ಜ್ಞಾನಕ್ಕೆ ಅಚ್ಚರಿಗೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ, ಜ್ಞಾನದ ಅಗಾಧತೆಗೆ ಮರುಳಾಗುತ್ತಾರೆ. ಚಿಕಾಗೋದಲ್ಲಿ ಸಮಾರಂಭ ಮುಗಿದ ಮೇಲೆ ಬೋಸ್ಟನ್ ನಗರ ಸಮೀಪದ ತಮ್ಮ ತೋಟದ ಮನೆಗೆ ಬರಲು ನಿಮಂತ್ರಣ ಕೊಟ್ಟು ತಮ್ಮ ವಿಳಾಸ ಪತ್ರವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಚಿಕಾಗೋ ತಲುಪಿದ ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗೆ ಆಘಾತಗಳ ಸರಮಾಲೆ ಕಾದಿರುತ್ತದೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಸಮ್ಮೇಳನವನ್ನು ಸೆಪ್ಟಂಬರಿಗೆ ಮುಂದೂಡಲಾಗಿದೆ, ಅಂದರೆ ಎರಡು ತಿಂಗಳುಗಳು ಅಮೆರಿಕಾದಲ್ಲಿ ಉಳಿಯುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಆದರೆ ಅವರನ್ನು ಬೆಚ್ಚಿಬೀಳಿಸಿದೆ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಈ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲು ಅವರ ದೇಶದ ಪ್ರತಿಷ್ಟಿತ ಸಂಸ್ಥೆಗಳ, ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಪರಿಚಯ ಮತ್ತು ಪರವಾನಗಿಯ ಪತ್ರ ಹೊಂದಿರಬೇಕು, ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೊಂದಣಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳುವುದಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ನೊಂದಣಿಯ ದಿನಾಂಕವಾಗಲೇ ಮಿಗಿದು ಹೋಗಿದೆ. ಇದೆಲ್ಲಕ್ಕಿಂತ ಆಘಾತಕಾರಿ ವಿಷಯವೆಂದರೆ ಕೆಲವೇ ದಿನಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಹಣ ಮಾತ್ರ ಉಳಿದಿತ್ತು. ಪ್ರೇಕ್ಷಕನಾಗಿ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಭಾಗವಹಿಸಲಾದರೂ ಎರಡು ತಿಂಗಳಿಗಾಗುವಷ್ಟು ಹಣವಂತೂ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಚಿಕಾಗೋದಂತಹ ದುಬಾರಿ ನಗರದಲ್ಲಿರುವುದಕ್ಕಿಂತ ಬೋಸ್ಟನ್ನಿಗೆ ಹೋದರೆ ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ ಉಳಿಸಬಹುದೆಂಬ ಸಲಹೆಯಂತೆ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳಸಿದರು.

ಎಲ್ಲೆಡೆ ನಿರಾಸೆಯ ದಟ್ಟ ಮೋಡಗಳು. ವಿಶ್ವಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ವೇದ ಉಪನಿಷತ್ತುಗಳ, ಹಿಂದೂ ಧರ್ಮದ ಅಗಾಧತೆಯನ್ನು ಜಗತ್ತಿಗೆ ಪರಿಚಯಿಸುವ ಮಹದಾಸೆ ಅಸಾಧ್ಯವಾಗುತ್ತಿರುವುದು ಗೋಚರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಮುಂದೇನು ಮಾಡುವುದು ಎನ್ನುವ ಆಘಾತ ದಲ್ಲಿದ್ದವರಿಗೆ ಕೇಟ್ ಸ್ಯಾನ್ಬೋರ್ನರ ನೆನಪು ಬಂತು.
ಕೆಲವೇ ಘಂಟೆಗಳಲ್ಲಿ ಅವರ "Breezy Meedows" ತೋಟದ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತ್ಯಕ್ಷರಾದರು. ಕೇಟ್ ತುಂಬಾ ಸಂತೋಷದಿಂದ ಬರಮಾಡಿಕೊಂಡರು. ಹತಾಶಗೊಂಡ ಅವರ ಮುಖ ಸೋಲಿನ ಕಥೆಯನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿತ್ತು. ಕಳವಳಗೊಂಡ ಕೇಟ್ ಮೊದಲು ಅವರಿಗೆ ಸ್ನಾನ, ಊಟದ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿ, ಸ್ವಲ್ಪ ಚೇತರಿಸಿಕೊಂಡ ಮೇಲೆ ವಿವೇಕಾನಂದರಿಂದ ನಡೆದ ವಿಷಯವನ್ನು ಕೂಲಂಕುಷವಾಗಿ ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಪರಿಚಯ ಪತ್ರವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಸಮ್ಮೇಳನದಲ್ಲಿ ಪ್ರವೇಶವಿಲ್ಲ.

ಉಪನ್ಯಾಸಕಿಯಾದುದರಿಂದ ಹಾರ್ವರ್ಡ್ ವಿಶ್ವವಿದ್ಯಾಲಯದ ಅನೇಕ ಪ್ರೊಫೆಸರುಗಳ ಪರಿಚಯವಿರುತ್ತದೆ ಕೇಟ್ ಅವರಿಗೆ. ಅದರಲ್ಲಿ ಗ್ರೀಕ್ ಭಾಷೆ ಕಲಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಜಾನ್ ಹೆನ್ರಿ ರೈಟ್ ಎನ್ನುವವರು ಸಂಸ್ಕೃತ ಕಲಿತವರು, ಹಾಗಾಗಿ ಭಾರತದ ಮತ್ತು ಭಾರತೀಯರ ಬಗ್ಗೆ ಒಳ್ಳೆಯ ಅಭಿಪ್ರಾಯವಿರುತ್ತದೆ, ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗೆ ಪರಿಚಯ ಪತ್ರ ಇವರಿಂದ ಸಿಗಬಹುದು ಎಂದು ವಿವೇಕಾನಂದನಂದರಿಗೆ ಅವರನ್ನು ಪರಿಚಯ ಮಾಡಿ ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ವಿವೇಕಾನಂದರನ್ನು ನೋಡುತ್ತಲೇ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ರೈಟ್ ಅವರ ಧೀಮಂತ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವಕ್ಕೆ ಮಾರು ಹೋಗುತ್ತಾರೆ. ಮೂರು ದಿನಗಳ ಕಾಲ ತಮ್ಮ ಮನೆಯಲ್ಲೇ ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ. ಈ ಅವಧಿಯಲ್ಲಿ ಕೆಲವು ಉಪನ್ಯಾಸ ಸಭೆಗಳನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿ ಬೋಸ್ಟನ್ನಿನ ಗಣ್ಯವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗೆ ಆಮಂತ್ರಣ ನೀಡುತ್ತಾರೆ. ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗಿರುವ ಭಾಷಾ ಪ್ರಾವೀಣ್ಯತೆ, ಭಾಷಣದ ಶೈಲಿ ಪ್ರೇಕ್ಷಕರನ್ನು ದಿಗ್ಭ್ರಮೆಗೊಳಿಸುತ್ತದೆ.

ವಿಶ್ವ ಧರ್ಮ ಸಮ್ಮೇಳನಕ್ಕೆ ಹೋಗುವ ಆಸೆಯನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದ ವಿವಾಕಾನಂದರಲ್ಲಿ ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ ತುಂಬುತ್ತಾರೆ ಪ್ರೊಫೆಸರ್ ರೈಟ್.
'ನಿಮ್ಮಂತವರಿಂದ ಪರಿಚಯದ ಪತ್ರಬೇಕೇ ಅವರಿಗೆ....
"To ask for your credentials is like asking the Sun to state it's right to shine."
ಸೂರ್ಯನ ಪ್ರಖರತೆಗೆ ಪರವಾನಗಿ ಬೇಕೇ?

ಕೂಡಲೇ ಸಮ್ಮೇಳನದ ಅಧ್ಯಕ್ಷ ಜಾನ್ ಬರ್ರೋಸ್ ರವರಿಗೆ ಪರಿಚಯ ಪತ್ರ ಬರೆದು ಕಳುಹಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆ ಪತ್ರದಲ್ಲಿ... "ವಿವೇಕಾನಂದರೊಬ್ಬರೇ ನಮ್ಮ ಎಲ್ಲಾ ಹಾರ್ವರ್ಡ್ ಪ್ರೊಫೆಸರುಗಳಿಗೆ ಸಮ. ಇವರನ್ನು ನೀವು ಸಮಾರಂಭದಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳಲು ನಿರಾಕರಿಸಿದರೆ, ಒಬ್ಬ ಮೇಧಾವಿಯ ಪರಿಚಯದ ಲಾಭ ನಿಮಗಾರಿಗೂ ಸಿಗದು..ಅದು ನಿಮ್ಮ ದುರಾದೃಷ್ಟ " ಎಂದು ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ.
ವಿವೇಕಾನಂದರಿಗೆ ನೀವು ಚಿಕಾಗೋಕ್ಕೆ ಹೊರಡಿ ಎಂದು ಬೀಳ್ಕೊಡುತ್ತಾರೆ.

ಇದಾದ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಇಬ್ಬರೂ ಪತ್ರಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಸಂಪರ್ಕವಿಟ್ಟುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾರೆ. ಪತ್ರದಲ್ಲಿ ವಿವೇಕಾನಂದರು ಇವರನ್ನು " Dear Adhyapak" ಎಂದೇ ಸಂಭೋದಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.

2 ಸೆಪ್ಟೆಂಬರ್1893...  ಬೋಸ್ಟನ್ನಿನಿಂದ ಚಿಕಾಗೋಕ್ಕೆ ಹೊರಡುತ್ತಾರೆ, ಆದರೆ ಅವಘಡಗಳ ಸರಮಾಲೆ ಇನ್ನೂ ಅವರ ಬೆನ್ನು ಬಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ....9/11 ಇನ್ನೂ ಏಳು ದಿನಗಳ ದೂರ...

ವಿಂಗ್ ಕಮಾಂಡರ್ ಸುದರ್ಶನ
sudarshanbadangod@gmail.com