Thursday, March 9, 2017

ದಸರಾ ಹಬ್ಬಕ್ಕೆ ಬಂದ ನೆಂಟರು




ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರು ನಮ್ಮಕ್ಕ ತಿರುಮಲಾದೇವಿಯನ್ನು ಮದುವೆಯಾದ ಮೇಲೆ ನಾನು ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದಿಂದ ವಿಜಯನಗರಕ್ಕೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದು ಇದು ಎರಡನೇ ಸಲ. ಮಹಾನವಮಿ ಮಂಟಪದ ಉಧ್ಘಾಟನೆಗೆಂದು ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರಾದ ಮಹಾರಾಜ 'ಬೆಟ್ಟದ ಚಾಮರಾಯರಿಗೆ' ವಿಷೇಶ ಆಹ್ವಾನ ಬಂದಿತ್ತು,ಆದರೆ ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ ಸರಿಯಿರಲಿಲ್ಲ, ಇಷ್ಟುದೂರದ ಪ್ರಯಾಣ ಮಾಡುವುದು ಅಸಾಧ್ಯ..'ನೀನೇ ಹೋಗಿ ಬಾ..ಕುಮಾರ ವೀರಯ್ಯ 'ಎಂದರು.

     ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರಂತಹ ಪರಾಕ್ರಮಿ, ಧರ್ಮಭೀರು, ಸಾಹಿತ್ಯ ಪ್ರೇಮಿ ಮತ್ತು ದಕ್ಷ ಆಡಳಿತಗಾರರ  ಸಂಗ ಕೆಲವು ದಿನಗಳು ಇದ್ದು ಅವರಿಂದ ಕೆಲವು ಸೂತ್ರಗಳನ್ನಾದರೂ ಕಲಿಯ ಬೇಕೆಂಬ ಉತ್ಸಾಹ ನನಗೂ ಇತ್ತು. ಮೈಸೂರಿನ ಓಡೆಯರೂ ಸೇರಿದಂತೆ ಸುತ್ತಲಿನ ಇತರೆ ರಾಜರುಗಳು ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ಮೇಲೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಒಂದು ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿರುತ್ತಾರೆ. ವಿಜಯನಗರದ ಶ್ರೀರಕ್ಷೆ ಇರುವುದರಿಂದ ಇವರಾರೂ ಸದ್ಯಕ್ಕೇನು ದುಸ್ಸಾಹಸ ಮಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. ಈ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆ ನಾನು ಹೋಗಿದ್ದೆ ಎಂಬ ವಿಷಯ ಇವರಿಗೂ ಗೊತ್ತಾಗಲಿ ಎಂಬುದೂ ಉದ್ದೇಶವಾಗಿತ್ತು.
    
    ವಿಜಯನಗರ ತಲುಪಿ, ನಮ್ಮಕ್ಕ ತಿರುಮಲಾಂಬೆಯನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದಂತೇ ಪ್ರಯಾಣದ ಆಯಾಸವೆಲ್ಲಾ ಪರಿಹಾರವಾಯಿತು. ಚಿಕ್ಕ ತಮ್ಮನಾದ್ದರಿಂದ ನನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ವಿಶೇಷವಾದ ಅಕ್ಕರೆ. ನನಗಿಷ್ಟವಾದ ಖಾದ್ಯಗಳನ್ನು ತಾನೇ ತಯಾರಿಸಿ ಬಡಿಸಿದಳು. ಭವ್ಯ ವಿಜಯನಗರ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪಟ್ಟದರಾಣಿ ಅಡುಗೆ ಮಾಡುವುದೇ! ಅಷ್ಟು ಕುಕ್ಕುಲಾತಿ ನಮ್ಮಕ್ಕನಿಗೆ ನನ್ನನ್ನು ಕಂಡರೆ.
      ಪ್ರತಿಸಲ ವಿಜಯೋತ್ಸವದಿಂದ ಮರಳಿದ ದೇವರಾಯರು ತಮ್ಮ ರಾಣಿಯರ ಬೊಕ್ಕಸವನ್ನು ಮುತ್ತು ರತ್ನ, ವಜ್ರ ವೈಢೂರ್ಯವನ್ನು ತುಂಬಿ ಬಿಡುತ್ತಾರಂತೆ. ಅದನ್ನೆಲ್ಲಾ ತೋರಿಸುತ್ತಲೇ ನನ್ನ ಕೊರಳು ಭಾರವಾಗುವಂತೆ ಕಂಠಹಾರಗಳನ್ನು ಬಲವಂತವಾಗಿ ಹಾಕೇಬಿಟ್ಟಳು.
      ನಮ್ಮ ರಾಜ್ಯ ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣವೂ ವಿಜಯನಗರ ಸಮ್ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಸೇರಿದ್ದು. ನಾವೂ ವಿಧೇಯರಾಗಿ ಕಪ್ಪ ಕಾಣಿಕೆಗಳನ್ನು ಸಲ್ಲಿಸುತ್ತೇವೆ. ಇಲ್ಲಿಂದ ಆದೇಶ ಬಂದಾಗ ನಮ್ಮ ಸೈನಿಕರನ್ನು, ಕುದುರೆಗಳನ್ನು ಆನೆಗಳನ್ನು ಕಳುಹಿಸಿಕೊಡುತ್ತೇವೆ. ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಕುಟುಂಬದಲ್ಲಿ ಇದರ ಬಗ್ಗೆ ಅಸಮಧಾನದ ಮಾತುಗಳು ನಡೆಯುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರ ವಿರುದ್ದ ದಂಗೆಯೆದ್ದವರ ಪಾಡು ಏನಾಗುತ್ತದೆ ಎಂಬ ಹಲವಾರು ನಿದರ್ಶನಗಳನ್ನು ನೋಡಿದ್ದೇವೆ. ಶ್ರೀರಂಗಪಟ್ಟಣದ ರಾಜಕುಮಾರಿ ಈ ಸಾಮ್ರಾಜ್ಯದ ಪಟ್ಟಮಹಿಷಿಯಲ್ಲವೇ...ವಿಷಯ ಅಲ್ಲಿಗೆ ನಿಂತು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಏನೋ ನಮ್ಮಕ್ಕನ ಐಶ್ವರ್ಯವನ್ನು ನೋಡಿ ಇದೆಲ್ಲಾ ನೆನಪಿಗೆ ಬಂತು.
      ಸಾಯಂಕಾಲ ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರ ಭೇಟಿಯೂ ಆಯಿತು. ಆಗತಾನೇ ಉದಯಗಿರಿಯನ್ನು ಜಯಿಸಿಬಂದ ವಿಜಯದ ಕಳೆ ಮುಖದಲ್ಲಿ ರಾರಾಜಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಇವರ ಪ್ರತಿ ವಿಜಯ ಮಹೋತ್ಸವವನ್ನು ಒಂದು ಹೊಸ ದೇವಾಲಯ, ಇನ್ನೊಂದು ಅರಮನೆ, ಮತ್ತೊಂದು ಮಹಲನ್ನು ಉಧ್ಘಾಟಿಸುವ ಮೂಲಕ ಆಚರಿಸುತ್ತಾರಂತೆ. ಈ ಸಲದ ವಿಜಯೋತ್ಸವ ಮಹಾನವಮಿ ಮಂಟಪವೆಂಬ ಭವ್ಯ ಮಂಟಪದ ಉಧ್ಘಾಟನೆಯಿಂದ ನಡೆಯಲಿದೆ. ಒಂಭತ್ತು ದಿನಗಳ ದಸರಾ ಮಹೋತ್ಸವವೂ ಅಲ್ಲೇ ನಡೆಯುತ್ತಂತೆ.
      ರಾತ್ರಿಯ ಭೋಜನದ ನಂತರ ಹಾಗೇ ಒಂದು ಸುತ್ತು ನಗರದ ಕಡೆ ಹೊರಟೆ. ದೂರದ ಊರುಗಳಿಂದ ಈ ಸಮಾರಂಭಕ್ಕೆಂದು ಜನಸಾಗರವೇ ಹರಿದು ಬಂದಿತ್ತು.
       ಕಲಾವಿದರಿಗೆಂದು ಪ್ರತ್ಯೇಕವಾದ ಬಿಡಾರ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿ ಆಗಲೇ ತೆನಾಲಿ ರಾಮಕೃಷ್ಣರು ಓಡಾಡಿಕೊಂಡು ವ್ಯವಸ್ಥೆಯ ಪರಿಶೀಲನೆ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದರು. ನನ್ನ ಜೊತೆ ಬಂದಿದ್ದ ಸೇನಾಧಿಕಾರಿಗಳು ನನ್ನ ಪರಿಚಯವನ್ನು ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟ ಮೇಲೆ ಆದರದಿಂದ ನನ್ನನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಿದರು. ಎಲ್ಲೆಲ್ಲೂ ಕಲಾವಿದರ ಕಲರವ. ಕನ್ನಡ ಮತ್ತು ತೆಲುಗು ಭಾಷೆಗಳ ಸಮ್ಮಿಶ್ರಣದ ಮಾತುಕತೆಗಳು. ತೆಲುಗು ಬಾರದ ನನಗೆ ಸ್ವಲ್ಪ ವಿಚಿತ್ರವೆನಿಸಿದರೂ, ಈ ಎರಡೂ ಭಾಷೆಗಳ, ಸಂಸ್ಕೃತಿ ಮತ್ತು ಸಾಹಿತ್ಯಗಳ ನೈಸರ್ಗಿಕವಾದ ಮಿಶ್ರಣವೇ ವಿಜಯನಗರದ ವೈಶಿಷ್ಟ್ಯವೆನಿಸಿತು. ಅವರ ಭೋಜನ ಮತ್ತು ವಸತಿ ಸೌಕರ್ಯಗಳನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಎಷ್ಟು ಅಚ್ಚುಕಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಲ್ಲವೂ ಎನಿಸಿತು. ಕಲಾವಿದರ ಆವಶ್ಯತೆಗಳು, ಕುಂದು ಕೊರತೆಗಳನ್ನು ಪರಿಶೀಲಿಸಲು ನಿಯಮಿಸಿದ್ದ ಅಧಿಕಾರಿಗಳು ಕಲಾವಿದರ ನಡುವೆಯೇ ಓಡಾಡಿಕೊಂಡು ಆಗಿಂದ್ದಾಗ್ಗೆ ಪರಿಹರಿಸುತ್ತಿದ್ದುದು ಕಂಡುಬಂತು.
      ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಮಲ್ಲಯುಧ್ಧದ ಸ್ಪರ್ಧೆಗೆ ಬಂದಿದ್ದ ಕುಸ್ತಿಪಟುಗಳ ಬಿಡಾರ. ಇದು ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರ ಅಚ್ಚುಮೆಚ್ಚಿನ ಸ್ಪರ್ಧೆ. ಅದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಹೊರದೇಶದಿಂದ ಬಂದಿದ್ದ ಅತಿಥಿಗಳ ಬಿಡಾರ. ಇವರಲ್ಲಿ ಬಹುತೇಕರು ಪೋರ್ಚುಗೀಸರಂತೆ. ವಿಜಯನಗರದ ಸೈನ್ಯಕ್ಕೆ ಹಲವಾರು ವರ್ಷಗಳಿಂದಲೂ  ಕುದುರೆಗಳ ಸರಬರಾಜು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದುದು ಇವರಂತೆ. ನದಿ ಮತ್ತು ಕೆರೆಗಳ ನೀರನ್ನು  ನಾಗರೀಕರಿಗೆ, ದೇವಸ್ಥಾನಗಳಿಗೆ ಮತ್ತು ಅರಮನೆಗಳಿಗೆ ತೂಬುಗಳ ಮುಖಾಂತರ ಹರಿಸುವ ವ್ಯವಸ್ಥೆಯನ್ನು ಇವರೇ ಮಾಡಿಕೊಟ್ಟದ್ದಂತೆ.
      ಇದರ ಪಕ್ಕದಲ್ಲೇ ಸಾಮಾನ್ಯ ನಾಗರೀಕರ ಬಿಡಾರ. ಇಲ್ಲಿಯ ಶಿಸ್ತನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಮತ್ತು ಸೌಲಭ್ಯಗಳನ್ನು ಪರಿಭಾರಿಸಲು ಸೈನಿಕರನ್ನು ನಿಯಮಿಸಿದ್ದರು. ಗಂಡಸರು ಮತ್ತು ಹೆಂಗಸರಿಗೆ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ಪ್ರತಿ ನೂರು ಅಡಿಗೊಂದರಂತೆ ನೀರು, ಮಜ್ಜಿಗೆ ಮತ್ತು ಪಾನಕಗಳ ವ್ಯವಸ್ಥೆ. ವಿಶಾಲವಾದ ಭೋಜನಾಲಯದಲ್ಲಿ ಊಟದ ಸಂಭ್ರಮ ನಡೆಯುತ್ತಿತ್ತು.
      ಇಂತಹ ಸಂಧರ್ಭಗಳಲ್ಲಿ ಕಳ್ಳಕಾಕರ ಸಂಚಾರವಿರುವುದು ಸಹಜ , ಅದಕ್ಕೇನು ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಮಾಡಿದ್ದಾರೆ ಎಂದು ಸೈನ್ಯಾಧಿಕಾರಿಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದೆ... ಅವರ ಕೊಟ್ಟ ಉತ್ತರಕ್ಕೆ ದಂಗಾಗಿ ಹೋದೆ. ಈಗಾಗಲೇ ಸಿಕ್ಕ ಹತ್ತು ಹನ್ನೆರಡು ಕಳ್ಳರ ಕೈಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರ ಮುಂದೆಯೇ ಕತ್ತರಿಸಲಾಗಿದೆಯಂತೆ. ‌ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತು ಕಾಪಾಡಲು ಇಂತಹ ಮಟ್ಟದ ಕ್ರೌರ್ಯವಿರಬೇಕೆ ಎಂದು ಯೋಚಿಸುತ್ತಾ ನನ್ನ ಅತಿಥಿ ಗೃಹಕ್ಕೆ ಮರಳಿದೆ.   


Wednesday, March 8, 2017

ಶಿಲೆಗಳು ಸಂಗೀತವಾ ಹಾಡಿದೆ (Hampi Vittala Temple)

 
       ವಿಠ್ಠಲಾಪುರ ನಮ್ಮೂರು. ತುಂಗಭಧ್ರಾನದಿ ಮತ್ತು ವಿಠ್ಠಲ ದೇವಸ್ಥಾನದ ಮಧ್ಯ ನಮ್ಮ ಮನೆ. ಬೆಣಚುಕಲ್ಲು, ಪೆಡಸುಕಲ್ಲು, ಬಳಪದಕಲ್ಲಿನಲ್ಲಿ ಆಡುತ್ತಲೇ ಬೆಳೆದವರು ನಾವು. ಕಲ್ಲು ಕೆತ್ತನೆಯೇ ನಮ್ಮ ಕುಲಕಸುಬು. ವಿಠ್ಠಲ ದೇವಾಲಯವನ್ನು ಕಟ್ಟಿದವರು ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯರು.
ಈಗ ಶೃಂಗೇರಿ, ಮಧುರೈನಿಂದ ಬಂದ ಶಿಲ್ಪಿಗಳೂ ನಮ್ಮ ವಠಾರದಲ್ಲೇ ತಂಗಿದ್ದಾರೆ. ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರ ಆದೇಶದಂತೆ ಈಗ ನಾವೆಲ್ಲಾ 'ಸರಿಗಮ'ಮಂಟಪ ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತಿದ್ದೇವೆ. ಇನ್ನು ಮೂರು ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕೆಲಸ ಮುಗಿದು ಬಿಡುತ್ತದೆ. ಹೊರಗಿನಿಂದ ಬಂದ ಶಿಲ್ಪಿಗಳಿಗೆ ಇಲ್ಲಿಯ ಶಿಲೆಗಳ ಪರಿಚಯುವುಸುದೂ ಸಹ ನನ್ನ ಜವಾ...ಬ್ದಾರಿಯಾಗಿ ಬಿಟ್ಟಿದೆ.
 
                 ಸಾಮಾನ್ಯ ನೋಡುಗರಿಗೆ ಈ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಗಳೆಲ್ಲಾ ಒಂದೇ ತರಹ ಕಾಣಬಹುದು ಆದರೆ ಈ ಬಂಡೆಗಳ ಜೊತೆಗೇ ಉಸಿರಾಡುವ ನಮಗೆ ಇವುಗಳ ಸೂಕ್ಷ್ಮತೆ ಗೊತ್ತು. ನಾವು ವಿಜಯನಗರದ ಉದ್ದಗಲಕ್ಕೂ ಈಗ ಹುಡುಕುತ್ತಿರುವುದು "ಹೆಣ್ಣುಕಲ್ಲು" ಮತ್ತು "ಗಂಡುಕಲ್ಲು"!
ನಮ್ಮ ಹಿರಿಯ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಹೇಳಿಕೊಟ್ಟ ವಿದ್ಯೆ ಇದೆಲ್ಲಾ. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಜೀವಕ್ಕೂ, ಕಣ ಕಣಕ್ಕೂ ಅದರದೇ ಆದ ತರಂಗಾಂತರವಿರುತ್ತದೆ. ನಮಗೂ ಹಾಗೇ..ನಮ್ಮ ನಮ್ಮ ದೇಹಕ್ಕೆ , ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಒಂದು ತರಂಗಾಂತರವಿದೆ, ಆದರೆ ಅದನ್ನು ನಾವಾಗೇ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು...ಅದಕ್ಕೆ ಧ್ಯಾನ ಮುಖ್ಯ. ಅದಕ್ಕೆ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಧ್ಯಾನದಿಂದಲೇ ಪ್ರಾರಂಭವಾದ ತರಬೇತಿ. ನಾವೇನೋ ಸಜೀವಿಗಳು...ಆದರೆ ಕಲ್ಲುಗಳ ತರಂಗಾಂತರ?
ಮೊದಮೊದಲು ಇವೆಲ್ಲಾ ಸುಳ್ಳು ಎನಿಸಿತ್ತು. ಕಲ್ಲುಗಳಲ್ಲೂ ಹೆಣ್ಣು ಗಂಡು ಎಂಬ ಭೇಧವೇ! ಗಂಡು ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತಾಳವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿ ಮತ್ತು ಹೆಣ್ಣು ಕಲ್ಲುಗಳಿಂದ ತಂತಿವಾದ್ಯಗಳ ಧ್ವನಿ ಬರುತ್ತದೆ.
 ಐವತ್ತಾರು ಸಂಗೀತ ಕಂಭಗಳ ಮಂಟಪವೊಂದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುವ ‌ಹೊಣೆಹೊತ್ತು.. ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರಿಗೆ ಅವರ ಇನ್ನೊಂದು ಯುಧ್ಧದ ವಿಜಯೋತ್ಸವದ ಸಂಧರ್ಭದಲ್ಲಿ ಉಧ್ಘಾಟನೆಗೆ ತಯಾರಾಗಿರುತ್ತದೆ ಎಂದು ಆಶ್ವಾಸನೆ ಕೊಟ್ಟಮೇಲೆ ನಮಗೆಲ್ಲಾ ಬಿಡುವೇ ಇಲ್ಲ. ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರು ಬಹಮನಿ ತುರಕರೊಂದಿಗೆ ಯುಧ್ಧಕ್ಕೆ ಹೋದರೆ ನಮಗಿಲ್ಲಿ ಕಲ್ಲು ಬಂಡೆಗಳೊಡನೆ ಸಮರ.
ನಾಲ್ಕು, ಆರು ಸಂಗೀತದ ಕಲ್ಲು ಕಂಭಗಳನ್ನು ನಮ್ಮ ಪೂರ್ವಜರಾದ ಜಕಣಾಚಾರಿ, ಡಂಕಣಾಚಾರಿಯರು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ್ದರೆಂದು ಕೇಳಿದ್ದೆವು ಆದರೆ ಐವತ್ತಾರು ಕಂಭಗಳ ವಾದ್ಯವೃಂದ ಸೃಷ್ಟಿಮಾಡುವುದೆಂದರೆ ಸಾಮಾನ್ಯದ ಮಾತೇ? ಈ ಸಂಗೀತ ಸೃಷ್ಟಿಸುವ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲಿ ಹುಡುಕುವುದು, ಹೇಗೆ ಕೆತ್ತುವುದು? ಬರಿ ಶಬ್ದ ಬಂದರೆ ಸಾಲದು, ಶೃತಿ, ಗಾನ ಮತ್ತು ಲಯಗಳನ್ನೊಳಗೊಂಡ ಸಪ್ತಸ್ವರಗಳ ಸಂಗಿತದ ಸೃಷ್ಟಿಯಾಗಬೇಕು.


              ಮೊದಲು ನಮಗೆಲ್ಲಾ ತಾಳವಾದ್ಯಗಳ ತರಂಗಾಂತರಗಳ ಕಲಿಕೆ ಶುರುವಾಯಿತು. ಪಂಚತಾಳ, ತಬಲಾ,ಮೃದಂಗ, ಜಲತರಂಗ ಮತ್ತು ಮದ್ದಳೆ ಇವುಗಳ ಧ್ವನಿ ತರಂಗಗಳನ್ನು ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಕೇಳಿ, ಕಂಭಗಳನ್ನು ಇದೇ ನಿರ್ಧಿಷ್ಟವಾದ ಕಂಪನ ಬರುವವರೆಗೂ ಕೆತ್ತನೆ ನಡೆಸಬೇಕು. ಸುಮಾರು ವಾರಗಳ ಹುಡುಕಾಟದ ನಂತರ ಹದಿನೈದು ಅಡಿ ಎತ್ತರದ ಸುಮಾರು ಎಂಭತ್ತು ಕಂಭಗಳನ್ನು ವಿಠ್ಠಲ ಮಂದಿರದ ಆವರಣಕ್ಕೆ ಆನೆಗಳ ಸಹಾಯದಿಂದ ಸಾಗಿಸಲಾಯಿತು. ಪೂರ್ವನಿರ್ಧಾರಿತ ಯೋಜನೆಯಂತೆ ಮಂಟಪ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಹದಿನಾರು ಕಂಭಗಳನ್ನು ಚೌಕಾಕಾರದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಇನ್ನು ನಲವತ್ತು ಕಂಭಗಳು ಮಂಟಪದ ಸುತ್ತಲೂ ಸ್ಥಾಪಿಸಬೇಕು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಂಭವೂ ಹನ್ನೊಂದು ಅಡಿ ಹತ್ತು ಇಂಚಿನಂತೆ ಕೆತ್ತಿ ಇಡಲಾಯಿತು. ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕಂಬದ ಅನುರಣಿಯ ತರಂಗಾಂತರದ ಪ್ರಕಾರ ಸೂಕ್ಷ ಕೆತ್ತನೆಯನ್ನು ಹಿರಿಯ ಶಿಲ್ಪಿಗಳು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ..ಈ ಕೆಲಸಗಳೆಲ್ಲಾ ನಿಶಬ್ದ ವಾತಾವರಣದಲ್ಲಿ ನಡೆಯಬೇಕು. ಹಗಲೆಲ್ಲಾ ಸ್ಥೂಲಕಾರ್ಯಗಳು, ರಾತ್ರಿಯ ನೀರವತೆಯಲ್ಲಿ ವಾದ್ಯದ ತರಂಗ ಬರುವವರೆಗೂ ತದೇಕಚಿತ್ತತೆಯಲ್ಲಿ ಶಿಲ್ಪನಿರ್ಮಾಣ.
ಕೃಷ್ಣದೇವರಾಯರ ಇನ್ನೊಂದು ಯುಧ್ಧದಲ್ಲಿ ವಿಜಯಿಯಾಗಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾರೆ ಎನ್ನುವ ಸಮಾಚಾರ ಬರುವುದಕ್ಕೂ ಎರಡು ದಿನ ಮುಂಚಿತವಾಗೇ ಮಂಟಪದ ನಿರ್ಮಾಣವನ್ನು ಮುಕ್ತಾಯಗೊಳಿಸಿ ರಾಯರ ಆಗಮನವನ್ನೇ ಎದಿರು ನೋಡುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದೇವೆ.